Categorie archief: trailrunning

Le trefle à 4 feuilles Olne BE

Courir pour le plaisir. Deze trailmarathon was voor mij een leuke manier om 2019 te starten. Na een korte pauze van 4 weken vakantie weer terug van weg geweest. Een koude en natte dag waarop alles kon en niets moest.

De trailmarathon wordt georganiseerd door een lokale sportvereniging in Olne. Dit plaatsje ligt in België onder de rook van de plaats Luik. Ik heb hier nog niet zolang geleden de ultra Olne-Spa-Olne gelopen. Ik verbleef toen bij B&B Aux Quatre Bonniers. De eigenaren van de B&B hebben mij verzekerd dat deze trailmarathon de moeite waard zou zijn. Goede suggestie en dit evenement paste prima in mijn drukke agenda voor 2019.

Le trefle à 4 feuilles staat in het Nederlands voor het blad van het klavertje vier. De trailmarathon bestaat uit vier ronden van respectievelijk 12, 11, 10 en 9 kilometer. De kilometervreters lopen alle ronden en daarmee een trailmarathon. Maar is 4 ronden een brug te ver dan kun je ook na 1, 2 of 3 ronden besluiten om uit te stappen. Elke ronde eindigt bij de start/finish waar ook de verzorging is voor de lopers die besluiten nog een ronde te doen. Iedere afstand heeft daarmee een eigen eindklassement. Niets moet alles mag.

Ik ben op zondag 13 januari 2019 afgereisd naar Olne. Het evenement start om 10:00 uur. De weersverwachting is niet zo best. Er wordt veel regen en wind verwacht. Het heeft de hele nacht geregend dus modderige omstandigheden verzekerd. De meeste deelnemers staan met regenjas, lange broek, extra jasje, soms een muts of handschoenen aan de start. Ik loop er met mijn korte broek en t-shirt met dun regenjasje wat luchtiger bij. Het regent licht, het is zo’n 6 graden en de wind daar voel je nog weinig van.

De start is wat rommelig. Het is een grote groep van zo’n 500 lopers. Alle afstanden starten tegelijk. Hierdoor lijken de tempo’s nogal te verschillen. Het is in de eerste bochten door Olne wat dringen. En het eerste stuk op de paden loopt onrustig. Ik loop maar maak me verder niet zo druk. Ik ben voorlopig nog onderweg en in deze eerste fase valt er niet echt veel te winnen alleen te verliezen. Bij langere afstanden denk ik in de eerste fase altijd: als het goed voelt dan is het waarschijnlijk te snel.

De omstandigheden zijn nat en modderig. In de eerste 2 rondes zie je hier en daar lopers onderuit schuiven. De modder op de paden wordt afgewisseld met spek gladde stenen. Ik zie toch ook veel lopers op normale hardloopschoenen lopen. In deze omstandigheden is dat niet echt verstandig. Onderweg spreek ik best wel wat lopers die spijt hebben van de schoenenkeuze. Andere jaren was het weer veel beter en waren de omstandigheden veel beter.

Tegen het einde van ronde 2 merk je dat het weer wat minder wordt. De wind neemt in kracht toe. Het gaat merkbaar harder regen. Het wordt tijd voor de regenjas dicht te doen. De gevoelstemperatuur gaat echt omlaag. Uiteindelijk komt het met bakken naar beneden. Alles is nat en doorweekt. Je merkt dat je een behoorlijk tempo moet houden om niet te veel af te koelen. De steile paden worden hier en daar kleine beekjes waar je door omhoog of omlaag moet. Niet de makkelijkste omstandigheden maar ik kan hier wel van genieten!

De organisatie heeft weinig rekening gehouden met de marathonlopers. Voordat ik de laatste ronde in ga passeer ik de verzorgingspost. Alleen nog een glaasje water en een schaal met rozijnen. Veel meer is er dus niet. Maar ach, het is nog maar een stukje. Ik begin vol goede moed aan de laatste 9 kilometer door wind en regen. Het voelt alsof het wat zwaarder wordt. Het weer zorgt ervoor dar je moet afzien. Maar misschien komt dat ook gewoon door de afstand.

Uiteindelijk ben ik als 39ste na 4:41:52 over de eindstreep gekomen. Als ik kijk naar de afstand van 42,6km en de 1.087 hoogtemeters die we hebben overwonnen dan kan ik niet anders dan tevreden zijn. Courir pour le plaisir. Ja, het was even afzien maar de herinnering is top!


Roseberry Topping Trailmarathon UK

Op zondag 9 december 2018 stond de laatste trailmarathon uit de Hardmoors Trailmarathon Series op het programma. Een relatief lange marathon met de nodige hoogtemeters. Een kort verslag van deze trailrun.

Het is een koude dag met een aardig windje. Ik heb daarom een extra laagje in mijn racevest gedaan. Het kan koud zijn op de hoger gelegen delen van de Moors. De start van de trailmarathon is een uur eerder dan gebruikelijk en wel om 8:00 uur. Dit omdat het ’s avonds vroeger donker wordt. Naar verwachting zal de helft van het deelnemersveld ondanks de vroegere start in het donker eindigen.

Vanaf de start in Guisborough is het direct een lange klim. Niet helemaal mijn ding om zo te starten maar het is niet anders. Ik start in de voorhoede maar lever de nodige plaatsen in onderweg naar boven. Ik vind het best. Wat omhoog gaat dat gaat straks weer omlaag. Mijn tijd komt nog wel.

Het afgelopen etmaal heeft het stevig geregend waardoor de trails er behoorlijk modderig bij liggen. Grote delen van deze trail ken ik al uit eerdere editie’s van de Hardmoors Trailmarathon Series. Wel leuk omdat het nu wel net even anders gaat. Hoogtepunt van deze trailmarathon is de Roseberry Topping. Hoe kan het ook anders. Flinke klim omhoog, stijle afdaling, checkpoint en dezelfde route terug omhoog, eerste klim omhoog kruisen en weer afdalen.

views of Hardmoors National Park during the Roseberry Topping Trail Marathon

Het eerste deel van deze trailmarathon bevat de meeste hoogtemeters. Daarna gaan we wat dieper de Moors in en blijven we op hoogte. Door een glooiend landschap leggen we eindeloze trails door de heide en de modder af. Het tempo gaat omhoog en en het verstand gaat op nul. Genieten van al dit moois.

Net zo als alle andere trailmarathons uit deze serie is deze trailmarathon geen 42 kilometer. Nog niet misschien. Bij 40 kilometer zit een verzorgingspost. Dan weet je genoeg. We zijn er voorlopig nog niet. Bij navraag wordt meegedeeld dat het nog 4 tot 5 mijl trailen is. Geen punt, ik voel me prima dus waarom niet. Na 5:56 uur passeer ik als 22ste de finish. Een mooi slot van de de Hardmoors Trailmarathon series 2018….

Olne Spa Olne BE

Op zondag 25 november 2018 werd in België een ultra gelopen die wel tot een klassieker gerekend mag worden. De vereniging Courir pour le plaisir organiseert dit razend populaire evenement. Deze ultra kent afstand van 70 kilometer en ongeveer 2.500 hoogtemeters. Hier komen meer dan 1.000 enthousiaste trailrunners op af. Wat maakt dit evenement zo geliefd?

Olne is een klein gehucht onder de rook van Luik. Vanuit dit plaatsje is gevarieerde trailrun uitgezet die naar het zuiden tot in Spa loopt. De route is een soort ronde. Hoe dichter bij Spa hoe groter de hoogteverschillen en hoe technischer het klimmen en dalen. Maar alles bij elkaar zijn de meeste delen van het parcours goed te belopen. Een paar flinke buien in de dagen voorafgaand aan het evenement hebben voor voldoende nattigheid en modder op het parcours gezorgd. Toch werd mij onderweg verteld dat het dit jaar perfecte omstandigheden waren. Ik hou van modder en nattigheid dus ik onderschrijf dat.

Het vreemde van het evenement is dat de organisatie er alles aan lijkt te doen om met zeer beperkte middelen een evenement neer te zetten. Op de website van de organisatie is één pagina in het Frans te vinden over het evenement. Erg basic maar feitelijk staat hier wel alles wat je moeite weten. Hoe lang, hoe ver, wanneer en waar. Bovenstaand kaartje en een inschrijfformulier.  De kosten? 15 euro. Je zou haast gaan twijfelen of het iets is. Maar misschien zijn we te veel gewend geraakt aan dure en commerciële evenementen. Dus ik schrijf me in en we zien wel.

De dag van te voren reis ik af naar Olne. Ik verblijf in B&B Aux Quatre Bonniers. Een prima accommodatie waar ik gastvrij wordt ontvangen. Het verblijf ligt ongeveer 10 minuten van de start dus een prima uitvalsbasis. De eigenaren zijn zelf lid van de vereniging  Courir pour le plaisir. Ze nemen zelf regelmatig deel aan de evenementen van deze vereniging. Dit jaar laten ze de ultra voor wat het is. Een vroeg ontbijt is geen enkel probleem. Voor dag en dauw wordt een uitgebreid ontbijt geserveerd. Een prima basis voor de dag die komen gaat.

B&B Aux Quatre Bonniers

Rondom de startlocatie is het een lange file. Ik parkeer mijn auto ergens op een verlaten plek midden in het dorp en loop de rest. In de sporthal kunnen startnummers worden opgehaald en is gelegenheid om je te verkleden. Buiten is het wat fris dus de meeste deelnemers blijven binnen wat rondhangen. Er hangt een ontspannen sfeer. Ik heb de indruk dat dit zo is omdat veel mensen niet voor de eerste keer op deze afstand starten.

De start is ongeveer een kwartier te laat. Dit komt denk ik vooral omdat iedereen wat lang binnen gebleven is en het even duurde voordat het grote aantal deelnemers door de smalle ingang naar buiten was gekomen voor de start. Ik ben zelf aan de late kant buiten en het lukt me dan ook niet meer om wat verder vooraan te starten. Geen ramp maar na de start zit ik wat opgesloten tussen de lopers. Dat voelt in ieder geval niet prettig. Er zijn veel lopers met stokken. Dat moet kunnen maar na de start moet je daar erg mee opletten. Ik word vaker dan me liefs is geraakt door de stokken van andere lopers.

Na een uur of twee rekt het deelnemersveld wat uit en loop je steeds meer met lopers om je heen die net zo snel zijn. Eigenlijk is dat het gezelschap voor de rest van de dag. Het is weer is prima. Het is een paar graden boven nul en er staat weinig wind. Het is bewolkt en hier en daar loop je in wat flarden mist. Jammer van het uitzicht maar het heeft ook iets bijzonders om in een wolk te lopen.

De bewegwijzering op het parcours is perfect. 70 kilometer en ik heb geen moment hoeven te twijfelen over de juiste route. Er is veel publiek bij de verzorgingsposten. Dat is goed voor de sfeer van het evenement maar daardoor is het wel wat druk en rommelig bij de verzorgingsposten. De verzorging is uitstekend. Cola, soep, thee, pinda’s, koekjes, taart en zelf een BBQ waar worsten op lagen. Het begint me wel duidelijk te worden dat dit evenement heel erg goed georganiseerd is.

Het is net een half uur donker als ik weer in de buurt van Olne ben. Het laatste stuk met hoofdlampje op. In de verte zie ik wat lampjes. Ver achter mij zie ik wat lampjes. Ik vind het altijd bijzonder om in het donker in onbekend terrein te lopen. Bij de finish worden we opgewacht met warme thee en een bon voor een grote bak lasagne. De bon hebben we maar snel ingewisseld. Met een heerlijk lokaal biertje erbij smaakte dat prima.

Na afloop spreek ik nog wat deelnemers. Blijkbaar krijg je voor het voltooien van dit evenement 4 UTMB-punten. Dat is toch voor een behoorlijk aantal deelnemers aanleiding geweest om naar Olne af te reizen. Toch merk ik wel dat iedereen verrast is door de kwaliteit van het evenement en de organisatie. Met weinig middelen maar met veel overgave weten ze een ongekend evenement neer te zetten. Op advies van de eigenaren van B&B Aux Quatre Bonniers ga ik januari 2019 terug voor de Le trèfle à 4 feuilles. Een trailrun georganiseerd door Courir pour le plaisir van ongeveer 42 kilometer. Ik zie er nu al naar uit.

https://www.courirpourleplaisir.be/nos-joggings/le-trefle-a-4-feuilles/
https://www.quatrebonniers.be/


Goathland Trailmarathon UK

Gisteren stond de Trailmarathon in Goathland UK op het programma. De trailmarathon maakt onderdeel uit van de Hardmoors Trailmarathon Series. In november zorgen wind en regen in de Hardmoors regio vaak voor zware omstandigheden. Een korte impressie van deze trailrun.

IMG_2700

Afgelopen weken is het relatief droog geweest in het North York Moors Nationalpark. Op vrijdag verken ik het eerste gedeelte van de trailmarathon. De paden voelen droog en compact aan. De weersvooruitzichten voor zaterdag, race day, zijn prima. Droog, een graad of 10 in de middag en een stevig windje. Maar in de nacht van vrijdag op zaterdag viel er regen, heel veel regen.

Op zaterdagochtend tussen 8 en 9 moesten alle deelnemers van de trailmarathon in de village hall zich melden. Check van de verplichte items, afhalen van het startnummer en tenslotte race briefing. Dit laatste weet de organisator van deze trailruns altijd op een humorvolle manier te brengen. Belangrijke zaken worden afgewisseld met leuke grappen. Ook worden er weer grappen gemaakt over de af te leggen afstand. Het is een trailmarathon maar reken op “a couple of miles as a bonus”.

Iets over 9 start de trailmarathon. De eerste paar kilometer dalen waarna een lang stuk stijgen naar de Moors. Al snel werd duidelijk dat de regenval van afgelopen nacht haar sporen had achterlaten. Op grote delen van de trailmarathon hadden de droge compacte paden plaats gemaakt voor modder, grote plassen en ondergestroomde paden die meer op beekjes leken.

IMG_2669

De organisatie van Trailmarathon Goathland UK was bijzonder goed. Iedere 5 mijl een verzorgingspost. Op alle lastige punten van de route vrijwilligers die ons de juiste weg wezen. De vrijwilligers bij dit evenement hebben vaak zelf aan de evenementen van deze organisatie deelgenomen. Dat merk je aan al de aanmoedigingen onderweg en geeft een bijzonder positieve bijdrage aan de sfeer van het evenement.

Uiteindelijk leggen we 44,2 kilometer en 990 hoogtemeters af. Onderweg spreek ik veel deelnemers. Het is duidelijk dat de omstandigheden andere jaren onder invloed van het weer veel zwaarder waren. Er worden dus veel PB’s (Personal Bests) gelopen. Volgend jaar wordt dit evenement weer georganiseerd. Als je deel wilt nemen dan kun je het beste de Facebook pagina van de organisatie volgen. De limiet voor het aantal inschrijvingen wordt door de populariteit van het evenement vaak binnen een dag bereikt.

Retie Trail BE

Op zondag 28 oktober 2018 vond in de bossen van Retie de Retie Trail plaats. Het startpunt van de trail ligt in het Provinciaal Groendomein Prinsenpark. Er kan gekozen worden uit de afstanden 8, 16 of 31 kilometer. Ik start op deze laatste zondag van oktober op de 16 kilometer.

Blijkbaar is dit evenement populair. Ongeveer een week voor de Retie Trail ontvang ik een nieuwsbrief waarin vermeld staat dat er geen daginschrijvingen meer mogelijk zijn. Het maximaal aantal deelnemers is bereikt. Ik heb even gekeken in de uitslagen en blijkbaar zijn er meer dan 600 deelnemers gestart.

Het evenement is goed georganiseerd. Parkeren verloopt soepel en is mogelijk op steenworp afstand van het inschrijfbureau en de start. Alle faciliteiten zijn buiten en het is ’s morgens maar een paar graden boven het vriespunt. Daar kan de organisatie niet veel aan doen natuurlijk maar het was fijn geweest als een van de tenten rondom de start voorzien was van een verwarming. Nu zag je veel lopers terug gaan naar de auto om zich in een stationair draaiende auto op te warmen.

Ik heb 16 kilometer trail gelopen. Het was een afwisselend parcours dat nogal vlak was. Op een aantal punten was de mogelijkheid om nog wat hoogtemeters in de trail op te nemen maar blijkbaar heeft de organisatie ervoor gekozen dit niet te doen. Jammer, dat had het wel completer gemaakt. Het tempo van de trailrun lag best hoog. Ik heb van het begin af aan in het voorste deel van het deelnemersveld gelopen. Ik heb het idee dat dit vooral hardlopers van de verschillende atletiekverenigingen in de buurt waren. De echte trailrunners zaten wat verder naar achteren in het deelnemersveld verstopt.

logo-vierkant-bruin-met-datum-en-locatie

Onderweg was een verzorgingspost maar gelet op de afstand en de relatief koude omstandigheden heb ik daar geen gebruik van gemaakt. Eigenlijk ben ik in een vlak tempo van de start naar de finish gelopen. De bewegwijzering was uitzonderlijk goed met plastic pijlen die bij de afslagen vaak dubbel of driedubbel waren aangebracht.

Retie Trail is een initiatief van de Arendonkse Atletiekclub ARAC afdeling Retie met de steun van provincie Antwerpen. Al met al een goed georganiseerd evenement vlak over de grens in de België. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar als een training in het najaar.

 

Osmotherley Trailmarathon UK

De Osmotherley Trailmarathon maakt deel uit van de Hardmoors Race Series. Een organisatie die jaarlijks 7 trailmarathons en 8 ultra’s organiseert. Dit jaar loop ik de trailmarathon series. Dit wil zeggen dat je tenminste 6 van de 7 trailmarathons die dit jaar op het programma staan voltooit. Al de evenementen vinden plaats in  het North York Moors National Park.

De Oz Trailmarathon zoals dit evenement hier ook wel wordt genoemd start in Osmotherley. Dit plaatsje ligt aan de westkant van National Park. Hoewel het plaatsje ’s avond een erg ingeslapen indrukt maakt is het hier overdags een komen en gaan van wandelaars, fietsers en hardlopers. Het plaatsje ligt midden op de Cleveland Way. Dit is een trailroute van 160 mijl door het National Park.

IMG_2520

De trailmarathon vindt dit jaar plaats op 21 oktober. Voor Engelse begrippen hebben we perfect weer. Het is zwaar bewolkt en een graad of 11 in de ochtend. Later op de dag loopt de temperatuur op naar een graad of 16. De route kent best wel wat hoogtemeters die overwonnen moeten worden. Daardoor is het op delen van de route toch best fris doordat er een stevige wind staat en je zonder enige beschutting loopt. Het is hier de afgelopen tijd zoals in de rest van Europa vrij droog geweest. Dat betekent dat de trails er relatief goed bij liggen. Hier en daar zijn keien gebruikt om de trails te verstevigen. Deze zijn op sommige plaatsen wat vochtig en daardoor wat glad.

De trailmarathon begint met een eerste helft waarin relatief veel hoogtemeters overwonnen moeten worden. De pittige klimmetjes en technische afdalingen worden afgewisseld door lange gerekte glooiende paden. De tweede helft van de trailmarathon zou minder zwaar zijn zo werd mij door de marshalls verzekerd. Alles is relatief en ja het waren wat minder hoogtemeters. Door de vermoeidheid die op een gegeven moment toeslaat was de tweede helft in ieder geval gevoelsmatig wel het zwaardere deel van trailmarathon.

IMG_2559.JPG

De  organisatie van de Hardmoors Races Series staat er bekend om dat ze trailrunners waar voor hun geld bieden. De meeste marathon zijn dan ook opzettelijk wat langer gemaakt dan een marathon. Op de website kun je lezen dat de Oz Trailmarathon 26,2mile-isch is en het hoogteprofiel 4.000ft-isch zal zijn. In de praktijk blijkt dit 28,6 mijl (45,7 kilometer) met 5.741ft (1.750 hoogtemeters) te zijn. Voor veel deelnemers die niet eerder met deze organisatie liepen is dit een verassing. Met name tegen het einde van de trailmarathon zie je veel lopers door deze verassing instorten.

Het evenement kent 3 afstanden. De 10 kilometer, de halve marathon en de marathon. De populariteit van deze organisatie is in de afgelopen jaren enorm toegenomen. 5 jaar geleden kon je op de dag zelf nog inschrijven. Tegenwoordig zijn de evenementen doorgaans binnen een dag uitverkocht. Doordat er een limiet op het aantal deelnemers wordt gesteld van ongeveer 350 blijft dit een relatief kleinschalig evenement. Dat komt de sfeer ten goede. De sfeer wordt mede bepaalt door een grote groep vrijwilligers. Aan alles merk je dat deze vrijwilligers zelf ook trailrunners zijn. De overgave en het enthousiasme waarmee zij hun werk doen is fantastisch. Als je het als deelnemer zwaar hebt dan geven dit geeft steeds weer energie.

Ik ben als 23ste over de eindstreep gekomen. Dit was de vijfde trailmarathon uit de trailmarathon series. Over een week of 4 ga ik weer terug voor de zesde trailmarathon.

De dag voor een trailmarathon – deel 1

Dit jaar loop ik 7 trailmarathons en een aantal ultra’s. De dag voor zo’n trailmarathon begint een steeds vaster patroon te krijgen. Ik probeer op deze dag totaal tot rust te komen. Daarnaast wil ik me focussen op de dag die komen gaat. Hoe ziet zo’n dag eruit?

De trailmarathons beginnen in het algemeen best op tijd. En omdat ik niet zo’n vroege vogel ben kan dat best een uitdaging zijn. De dag voor het evenement sta ik alvast wat eerder op. Daarbij hou ik rekening met het feit dat je ’s morgen ook goed moet ontbijten. Er moet ongeveer 2 tot 3 uur tussen het ontbijt en de start zitten. Stel het de trailmarathon start om 9 uur dan sta ik uiterlijk om half 7 op om direct te ontbijten. De dag voor het evenement sta ik dan uiterlijk om half 8 op. En neem ik meteen een licht ontbijt.

IMG_2505

Ontbijt: vers fruit, ongebrande noten, vol vette yoghurt

Na het ontbijt trek ik meteen mijn shirt, korte broek en trailschoenen aan. Vervolgens ga ik naar de start van de trailmarathon. Even kijken hoe ik er moet geraken, waar je kunt parkeren en waar de startbewijzen opgehaald moeten worden. Vervolgens probeer ik op de starttijd van de trailmarathon het eerste deel van het parcours te lopen. Meestal loop ik de eerste 4 tot 5 kilometer van de route. Daarna loop ik weer terug en heb je dus een loopje van ongeveer 8 tot 10 kilometer gedaan.

IMG_2520.JPG

Eerst deel van de Ostmotherley Trailmarathon

Je zult je misschien afvragen waarom je de dag van te voren nog gaat lopen. Enerzijds kan je lichaam wennen aan de starttijd. Ik loop meestal ’s avonds dus het is goed om je lichaam even te laten voelen wat er gebeuren gaat. Daarnaast is het mij de afgelopen tijd opgevallen dat er aan het begin van veel trailruns opstoppingen ontstaan die best tijdrovend kunnen zijn. Als je net gestart bent dan is stilstaan of heel langzaam lopen nog niet zo zinvol. Door het parcours te verkennen kun je voor je jezelf strategie bepalen voor de eerste kilometers. Het lukt mij doorgaans om hierdoor de opstoppingen grotendeels te vermijden en dat scheelt veel tijd. Tenslotte helpt het om eventuele zenuwen in aanloop naar de start van de trailmarathon te vermijden. Je bent vertrouwt met de omgeving en de route.

De rest van de dag voor de trailmarathon deel ik in een volgende blog.