From Dusk Till Dawn Night Trail BE 2019

Op zaterdag 2 februari 2019 werd de From Dusk Till Dawn Night Trail gelopen in de heuvels in de omgeving van Durbuy. Het concept is simpel. Starten als de zon onder gaat en zorgen dag je weer binnen bent voordat de zon op komt.

Ik loop in september 2019 een trail in de alpen die mij naar verwachting 22 uur zal kosten. Dit betekent dat ik een nacht in de alpen zal doorbrengen. Het is daar dan zomer. Toch kunnen de omstandigheden op hoogte in de bergen ronduit winters zijn. Ik zocht dus een trailrun die vergelijkbaar zou zijn met dergelijke omstandigheden. Donker, sneeuw en koud. De From Dusk Till Dawn Night Trail is daar helemaal geschikt voor.

Het evenement kent diverse afstanden van 14 tot 86 kilometer. Ik heb gekozen om het niet te gek te maken en heb mezelf ingeschreven voor de 43 kilometer. Deze start samen de 86 kilometer om 17:31 uur. Het moment dat de zon in Durbuy onder zal gaan.

Het heeft afgelopen weken flink gesneeuwd in de Ardennen. Er ligt op plekken meer dan 40 centimeter sneeuw. Op zaterdagochtend zie in het weerbericht dat het ’s avonds rond het vriespunt zal zijn en dat er wat sneeuwbuien in de nacht worden verwacht. Onderweg naar Durbuy wordt het witter en witter. Hier ligt in de velden en bossen geen 40 centimeter maar een centimeter of 15 tot 20 ligt er zeker wel.

De start is in het plaatsje Villers-Sainte-Gertrude bij Camping & Herberg Grand Bru. Op het terrein ligt een gezellig café waar de startnummers moeten worden opgehaald. Tevens kunnen de lopers hier omkleden en zich voorbereiden op de nacht. Het is gezellig druk. De sfeer is ontspannen. Ik heb grote zin in wat komen gaat.

De start is precies om 17:31 uur. Het is nog net niet donker dus ik heb mijn hoofdlampje nog niet nodig. We slingeren kort over de weg bij de camping en maken dan snel een scherpe bocht naar rechts de trails op en de heuvels in. Het tempo ligt niet erg hoog. Dat komt waarschijnlijk door de ervarenheid van de deelnemers. Het is een behoorlijke afstand en het wordt toch wel zwaar. Ontspannen lopen dus en ondertussen wat praten met de lopers om je heen.

De eerste 2 uur krijgen we een paar pittige klimmetjes voor onze kiezen. Het is inmiddels donker. Veel zicht heb je niet. Door een combinatie van sneeuw en mist reflecteert het meeste licht. De trails zijn smal en ondergesneeuwd. Het is dus een beetje lopen op de tast. Als je een beetje alert loopt dan is het goed te doen.

Het is inmiddels wat harder gaan sneeuwen. Ik loop nog in een t-shirtje en begin het toch wel koud te krijgen. Regenjasje aan, race wanten aan, als je maar blijft bewegen dan valt het winterse weer eigenlijk best mee. Ergens in de buurt van de 25 kilometer kom ik een trailrunner uit Breda tegen. Hij klaagt over het zicht. Ik stel voor om een stuk samen te lopen. Hij loopt de 86 kilometer en zal straks bij de start finish nog een ronde moeten doen.

De kilometers tikken weg. En zo langzamerhand heb ik er wel genoeg van. Tegen het einde moeten we nog een beekje door. Het is zo’n 50 centimeter diep en de doorgang is zo’n 25 tot 30 meter in afstand. Het is smeltwater dus aardig fris. Dan nog een lus over de camping. We worden aangemoedigd door een aantal bewoners van de camping. En dan over de finish. In de einduitslag ben ik na 40,5km en 1.379 hoogtemeters 14de bij de mannen met een tijd van 4:59:51. Niet slecht gelet op het parcours en de omstandigheden.

Ik neem een warm soepje bij de finish. Wens de trailrunner uit Breda een goede tweede ronde. Ik ga naar de auto onderweg naar een slaapplek die ik in de buurt heb geregeld. Mooi evenement dat voor herhaling vatbaar is.

Polar Bear Trail 2019

Op zondag 20 januari 2019 stond de Polar Bear Trail weer op het programma. Een zeer goed georganiseerde trail over een uitdagend parcours in de heuvels vanuit het Belgische plaatsje Teuven. Voor het derde jaar op rij neem ik deel aan dit evenement. En opnieuw ben ik enthousiast!

De Polar Bear Trail kent een nachttrail van 14 kilometer op de zaterdagavond en een trailrun op zondag van 14 of 22 kilometer. Dit jaar neem ik evenals voorgaande jaren deel aan de 22 kilometer op zondag. De start van deze trailrun is om 11:45 uur. Een mooie tijd omdat ik ’s morgens pas om 09:30 uur van huis hoef te gaan. Daarbij, de winter is begonnen en wat later op de ochtend is het minder koud.

Dit jaar lijkt de trailrun bijzonder goed bezocht. Het is erg druk in de straat voor de start. Er staan veel geparkeerde auto’s en er lopen veel deelnemers. De vrijwilligers begeleiden de verkeersstroom goed en uiteindelijk parkeer ik 5 minuten lopen van de start. Bij de start kijk ik uit over een mooi wit veld met een heerlijke winterzon. Het is windstil en net onder nul. Heerlijk weer voor een trailrun.

Om 11:45 uur is de start. Het begin is berg af en via een spekgladde ijzige bocht worden we weer omhoog gestuurd. Ik weet van andere jaren dat het de eerste kilometers wat dringen kan zijn dus ik ben vrij voorin gestart. De eerste kilometers ligt het tempo vrij hoog. Na enkele kilometers moeten we door het beekje de Geul. Er is gewaarschuwd dat het erg glad is. Als ik snel ben dan heb ik minder last van andere deelnemers.

Eenmaal een 8-tal kilometers onderweg realiseer ik me dat het allemaal wat sneller gaat dan ik me had voorgenomen. Maar het voelt goed, het is heerlijk weer en de trails liggen er fantastisch bij. De uitzichten in de Limburgse heuvels zijn heel mooi. De kilometers vliegen voorbij. Ik loop tussen verschillende triathleten die steeds sneller lijken te gaan. Ik vind het best, ik sluit aan bij de andere lopers en geniet van het hoge tempo.

Na 21,6 kilometer en 571 hoogtemeters kom ik na 2:00:39 over de eindestreep. Een mooi resultaat omdat ik meer dan 35 minuten sneller was dan de Polar Bear Trail in 2018 en 2017. En ja, dit jaar was echt een feest qua omstandigheden. Volgend jaar staat de Polar Bear Trail weer op mijn lijst.


Le trefle à 4 feuilles Olne BE

Courir pour le plaisir. Deze trailmarathon was voor mij een leuke manier om 2019 te starten. Na een korte pauze van 4 weken vakantie weer terug van weg geweest. Een koude en natte dag waarop alles kon en niets moest.

De trailmarathon wordt georganiseerd door een lokale sportvereniging in Olne. Dit plaatsje ligt in België onder de rook van de plaats Luik. Ik heb hier nog niet zolang geleden de ultra Olne-Spa-Olne gelopen. Ik verbleef toen bij B&B Aux Quatre Bonniers. De eigenaren van de B&B hebben mij verzekerd dat deze trailmarathon de moeite waard zou zijn. Goede suggestie en dit evenement paste prima in mijn drukke agenda voor 2019.

Le trefle à 4 feuilles staat in het Nederlands voor het blad van het klavertje vier. De trailmarathon bestaat uit vier ronden van respectievelijk 12, 11, 10 en 9 kilometer. De kilometervreters lopen alle ronden en daarmee een trailmarathon. Maar is 4 ronden een brug te ver dan kun je ook na 1, 2 of 3 ronden besluiten om uit te stappen. Elke ronde eindigt bij de start/finish waar ook de verzorging is voor de lopers die besluiten nog een ronde te doen. Iedere afstand heeft daarmee een eigen eindklassement. Niets moet alles mag.

Ik ben op zondag 13 januari 2019 afgereisd naar Olne. Het evenement start om 10:00 uur. De weersverwachting is niet zo best. Er wordt veel regen en wind verwacht. Het heeft de hele nacht geregend dus modderige omstandigheden verzekerd. De meeste deelnemers staan met regenjas, lange broek, extra jasje, soms een muts of handschoenen aan de start. Ik loop er met mijn korte broek en t-shirt met dun regenjasje wat luchtiger bij. Het regent licht, het is zo’n 6 graden en de wind daar voel je nog weinig van.

De start is wat rommelig. Het is een grote groep van zo’n 500 lopers. Alle afstanden starten tegelijk. Hierdoor lijken de tempo’s nogal te verschillen. Het is in de eerste bochten door Olne wat dringen. En het eerste stuk op de paden loopt onrustig. Ik loop maar maak me verder niet zo druk. Ik ben voorlopig nog onderweg en in deze eerste fase valt er niet echt veel te winnen alleen te verliezen. Bij langere afstanden denk ik in de eerste fase altijd: als het goed voelt dan is het waarschijnlijk te snel.

De omstandigheden zijn nat en modderig. In de eerste 2 rondes zie je hier en daar lopers onderuit schuiven. De modder op de paden wordt afgewisseld met spek gladde stenen. Ik zie toch ook veel lopers op normale hardloopschoenen lopen. In deze omstandigheden is dat niet echt verstandig. Onderweg spreek ik best wel wat lopers die spijt hebben van de schoenenkeuze. Andere jaren was het weer veel beter en waren de omstandigheden veel beter.

Tegen het einde van ronde 2 merk je dat het weer wat minder wordt. De wind neemt in kracht toe. Het gaat merkbaar harder regen. Het wordt tijd voor de regenjas dicht te doen. De gevoelstemperatuur gaat echt omlaag. Uiteindelijk komt het met bakken naar beneden. Alles is nat en doorweekt. Je merkt dat je een behoorlijk tempo moet houden om niet te veel af te koelen. De steile paden worden hier en daar kleine beekjes waar je door omhoog of omlaag moet. Niet de makkelijkste omstandigheden maar ik kan hier wel van genieten!

De organisatie heeft weinig rekening gehouden met de marathonlopers. Voordat ik de laatste ronde in ga passeer ik de verzorgingspost. Alleen nog een glaasje water en een schaal met rozijnen. Veel meer is er dus niet. Maar ach, het is nog maar een stukje. Ik begin vol goede moed aan de laatste 9 kilometer door wind en regen. Het voelt alsof het wat zwaarder wordt. Het weer zorgt ervoor dar je moet afzien. Maar misschien komt dat ook gewoon door de afstand.

Uiteindelijk ben ik als 39ste na 4:41:52 over de eindstreep gekomen. Als ik kijk naar de afstand van 42,6km en de 1.087 hoogtemeters die we hebben overwonnen dan kan ik niet anders dan tevreden zijn. Courir pour le plaisir. Ja, het was even afzien maar de herinnering is top!


Roseberry Topping Trailmarathon UK

Op zondag 9 december 2018 stond de laatste trailmarathon uit de Hardmoors Trailmarathon Series op het programma. Een relatief lange marathon met de nodige hoogtemeters. Een kort verslag van deze trailrun.

Het is een koude dag met een aardig windje. Ik heb daarom een extra laagje in mijn racevest gedaan. Het kan koud zijn op de hoger gelegen delen van de Moors. De start van de trailmarathon is een uur eerder dan gebruikelijk en wel om 8:00 uur. Dit omdat het ’s avonds vroeger donker wordt. Naar verwachting zal de helft van het deelnemersveld ondanks de vroegere start in het donker eindigen.

Vanaf de start in Guisborough is het direct een lange klim. Niet helemaal mijn ding om zo te starten maar het is niet anders. Ik start in de voorhoede maar lever de nodige plaatsen in onderweg naar boven. Ik vind het best. Wat omhoog gaat dat gaat straks weer omlaag. Mijn tijd komt nog wel.

Het afgelopen etmaal heeft het stevig geregend waardoor de trails er behoorlijk modderig bij liggen. Grote delen van deze trail ken ik al uit eerdere editie’s van de Hardmoors Trailmarathon Series. Wel leuk omdat het nu wel net even anders gaat. Hoogtepunt van deze trailmarathon is de Roseberry Topping. Hoe kan het ook anders. Flinke klim omhoog, stijle afdaling, checkpoint en dezelfde route terug omhoog, eerste klim omhoog kruisen en weer afdalen.

views of Hardmoors National Park during the Roseberry Topping Trail Marathon

Het eerste deel van deze trailmarathon bevat de meeste hoogtemeters. Daarna gaan we wat dieper de Moors in en blijven we op hoogte. Door een glooiend landschap leggen we eindeloze trails door de heide en de modder af. Het tempo gaat omhoog en en het verstand gaat op nul. Genieten van al dit moois.

Net zo als alle andere trailmarathons uit deze serie is deze trailmarathon geen 42 kilometer. Nog niet misschien. Bij 40 kilometer zit een verzorgingspost. Dan weet je genoeg. We zijn er voorlopig nog niet. Bij navraag wordt meegedeeld dat het nog 4 tot 5 mijl trailen is. Geen punt, ik voel me prima dus waarom niet. Na 5:56 uur passeer ik als 22ste de finish. Een mooi slot van de de Hardmoors Trailmarathon series 2018….

Olne Spa Olne BE

Op zondag 25 november 2018 werd in België een ultra gelopen die wel tot een klassieker gerekend mag worden. De vereniging Courir pour le plaisir organiseert dit razend populaire evenement. Deze ultra kent afstand van 70 kilometer en ongeveer 2.500 hoogtemeters. Hier komen meer dan 1.000 enthousiaste trailrunners op af. Wat maakt dit evenement zo geliefd?

Olne is een klein gehucht onder de rook van Luik. Vanuit dit plaatsje is gevarieerde trailrun uitgezet die naar het zuiden tot in Spa loopt. De route is een soort ronde. Hoe dichter bij Spa hoe groter de hoogteverschillen en hoe technischer het klimmen en dalen. Maar alles bij elkaar zijn de meeste delen van het parcours goed te belopen. Een paar flinke buien in de dagen voorafgaand aan het evenement hebben voor voldoende nattigheid en modder op het parcours gezorgd. Toch werd mij onderweg verteld dat het dit jaar perfecte omstandigheden waren. Ik hou van modder en nattigheid dus ik onderschrijf dat.

Het vreemde van het evenement is dat de organisatie er alles aan lijkt te doen om met zeer beperkte middelen een evenement neer te zetten. Op de website van de organisatie is één pagina in het Frans te vinden over het evenement. Erg basic maar feitelijk staat hier wel alles wat je moeite weten. Hoe lang, hoe ver, wanneer en waar. Bovenstaand kaartje en een inschrijfformulier.  De kosten? 15 euro. Je zou haast gaan twijfelen of het iets is. Maar misschien zijn we te veel gewend geraakt aan dure en commerciële evenementen. Dus ik schrijf me in en we zien wel.

De dag van te voren reis ik af naar Olne. Ik verblijf in B&B Aux Quatre Bonniers. Een prima accommodatie waar ik gastvrij wordt ontvangen. Het verblijf ligt ongeveer 10 minuten van de start dus een prima uitvalsbasis. De eigenaren zijn zelf lid van de vereniging  Courir pour le plaisir. Ze nemen zelf regelmatig deel aan de evenementen van deze vereniging. Dit jaar laten ze de ultra voor wat het is. Een vroeg ontbijt is geen enkel probleem. Voor dag en dauw wordt een uitgebreid ontbijt geserveerd. Een prima basis voor de dag die komen gaat.

B&B Aux Quatre Bonniers

Rondom de startlocatie is het een lange file. Ik parkeer mijn auto ergens op een verlaten plek midden in het dorp en loop de rest. In de sporthal kunnen startnummers worden opgehaald en is gelegenheid om je te verkleden. Buiten is het wat fris dus de meeste deelnemers blijven binnen wat rondhangen. Er hangt een ontspannen sfeer. Ik heb de indruk dat dit zo is omdat veel mensen niet voor de eerste keer op deze afstand starten.

De start is ongeveer een kwartier te laat. Dit komt denk ik vooral omdat iedereen wat lang binnen gebleven is en het even duurde voordat het grote aantal deelnemers door de smalle ingang naar buiten was gekomen voor de start. Ik ben zelf aan de late kant buiten en het lukt me dan ook niet meer om wat verder vooraan te starten. Geen ramp maar na de start zit ik wat opgesloten tussen de lopers. Dat voelt in ieder geval niet prettig. Er zijn veel lopers met stokken. Dat moet kunnen maar na de start moet je daar erg mee opletten. Ik word vaker dan me liefs is geraakt door de stokken van andere lopers.

Na een uur of twee rekt het deelnemersveld wat uit en loop je steeds meer met lopers om je heen die net zo snel zijn. Eigenlijk is dat het gezelschap voor de rest van de dag. Het is weer is prima. Het is een paar graden boven nul en er staat weinig wind. Het is bewolkt en hier en daar loop je in wat flarden mist. Jammer van het uitzicht maar het heeft ook iets bijzonders om in een wolk te lopen.

De bewegwijzering op het parcours is perfect. 70 kilometer en ik heb geen moment hoeven te twijfelen over de juiste route. Er is veel publiek bij de verzorgingsposten. Dat is goed voor de sfeer van het evenement maar daardoor is het wel wat druk en rommelig bij de verzorgingsposten. De verzorging is uitstekend. Cola, soep, thee, pinda’s, koekjes, taart en zelf een BBQ waar worsten op lagen. Het begint me wel duidelijk te worden dat dit evenement heel erg goed georganiseerd is.

Het is net een half uur donker als ik weer in de buurt van Olne ben. Het laatste stuk met hoofdlampje op. In de verte zie ik wat lampjes. Ver achter mij zie ik wat lampjes. Ik vind het altijd bijzonder om in het donker in onbekend terrein te lopen. Bij de finish worden we opgewacht met warme thee en een bon voor een grote bak lasagne. De bon hebben we maar snel ingewisseld. Met een heerlijk lokaal biertje erbij smaakte dat prima.

Na afloop spreek ik nog wat deelnemers. Blijkbaar krijg je voor het voltooien van dit evenement 4 UTMB-punten. Dat is toch voor een behoorlijk aantal deelnemers aanleiding geweest om naar Olne af te reizen. Toch merk ik wel dat iedereen verrast is door de kwaliteit van het evenement en de organisatie. Met weinig middelen maar met veel overgave weten ze een ongekend evenement neer te zetten. Op advies van de eigenaren van B&B Aux Quatre Bonniers ga ik januari 2019 terug voor de Le trèfle à 4 feuilles. Een trailrun georganiseerd door Courir pour le plaisir van ongeveer 42 kilometer. Ik zie er nu al naar uit.

https://www.courirpourleplaisir.be/nos-joggings/le-trefle-a-4-feuilles/
https://www.quatrebonniers.be/


Goathland Trailmarathon UK

Gisteren stond de Trailmarathon in Goathland UK op het programma. De trailmarathon maakt onderdeel uit van de Hardmoors Trailmarathon Series. In november zorgen wind en regen in de Hardmoors regio vaak voor zware omstandigheden. Een korte impressie van deze trailrun.

IMG_2700

Afgelopen weken is het relatief droog geweest in het North York Moors Nationalpark. Op vrijdag verken ik het eerste gedeelte van de trailmarathon. De paden voelen droog en compact aan. De weersvooruitzichten voor zaterdag, race day, zijn prima. Droog, een graad of 10 in de middag en een stevig windje. Maar in de nacht van vrijdag op zaterdag viel er regen, heel veel regen.

Op zaterdagochtend tussen 8 en 9 moesten alle deelnemers van de trailmarathon in de village hall zich melden. Check van de verplichte items, afhalen van het startnummer en tenslotte race briefing. Dit laatste weet de organisator van deze trailruns altijd op een humorvolle manier te brengen. Belangrijke zaken worden afgewisseld met leuke grappen. Ook worden er weer grappen gemaakt over de af te leggen afstand. Het is een trailmarathon maar reken op “a couple of miles as a bonus”.

Iets over 9 start de trailmarathon. De eerste paar kilometer dalen waarna een lang stuk stijgen naar de Moors. Al snel werd duidelijk dat de regenval van afgelopen nacht haar sporen had achterlaten. Op grote delen van de trailmarathon hadden de droge compacte paden plaats gemaakt voor modder, grote plassen en ondergestroomde paden die meer op beekjes leken.

IMG_2669

De organisatie van Trailmarathon Goathland UK was bijzonder goed. Iedere 5 mijl een verzorgingspost. Op alle lastige punten van de route vrijwilligers die ons de juiste weg wezen. De vrijwilligers bij dit evenement hebben vaak zelf aan de evenementen van deze organisatie deelgenomen. Dat merk je aan al de aanmoedigingen onderweg en geeft een bijzonder positieve bijdrage aan de sfeer van het evenement.

Uiteindelijk leggen we 44,2 kilometer en 990 hoogtemeters af. Onderweg spreek ik veel deelnemers. Het is duidelijk dat de omstandigheden andere jaren onder invloed van het weer veel zwaarder waren. Er worden dus veel PB’s (Personal Bests) gelopen. Volgend jaar wordt dit evenement weer georganiseerd. Als je deel wilt nemen dan kun je het beste de Facebook pagina van de organisatie volgen. De limiet voor het aantal inschrijvingen wordt door de populariteit van het evenement vaak binnen een dag bereikt.

Retie Trail BE

Op zondag 28 oktober 2018 vond in de bossen van Retie de Retie Trail plaats. Het startpunt van de trail ligt in het Provinciaal Groendomein Prinsenpark. Er kan gekozen worden uit de afstanden 8, 16 of 31 kilometer. Ik start op deze laatste zondag van oktober op de 16 kilometer.

Blijkbaar is dit evenement populair. Ongeveer een week voor de Retie Trail ontvang ik een nieuwsbrief waarin vermeld staat dat er geen daginschrijvingen meer mogelijk zijn. Het maximaal aantal deelnemers is bereikt. Ik heb even gekeken in de uitslagen en blijkbaar zijn er meer dan 600 deelnemers gestart.

Het evenement is goed georganiseerd. Parkeren verloopt soepel en is mogelijk op steenworp afstand van het inschrijfbureau en de start. Alle faciliteiten zijn buiten en het is ’s morgens maar een paar graden boven het vriespunt. Daar kan de organisatie niet veel aan doen natuurlijk maar het was fijn geweest als een van de tenten rondom de start voorzien was van een verwarming. Nu zag je veel lopers terug gaan naar de auto om zich in een stationair draaiende auto op te warmen.

Ik heb 16 kilometer trail gelopen. Het was een afwisselend parcours dat nogal vlak was. Op een aantal punten was de mogelijkheid om nog wat hoogtemeters in de trail op te nemen maar blijkbaar heeft de organisatie ervoor gekozen dit niet te doen. Jammer, dat had het wel completer gemaakt. Het tempo van de trailrun lag best hoog. Ik heb van het begin af aan in het voorste deel van het deelnemersveld gelopen. Ik heb het idee dat dit vooral hardlopers van de verschillende atletiekverenigingen in de buurt waren. De echte trailrunners zaten wat verder naar achteren in het deelnemersveld verstopt.

logo-vierkant-bruin-met-datum-en-locatie

Onderweg was een verzorgingspost maar gelet op de afstand en de relatief koude omstandigheden heb ik daar geen gebruik van gemaakt. Eigenlijk ben ik in een vlak tempo van de start naar de finish gelopen. De bewegwijzering was uitzonderlijk goed met plastic pijlen die bij de afslagen vaak dubbel of driedubbel waren aangebracht.

Retie Trail is een initiatief van de Arendonkse Atletiekclub ARAC afdeling Retie met de steun van provincie Antwerpen. Al met al een goed georganiseerd evenement vlak over de grens in de België. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar als een training in het najaar.